Ένας Άλλος Κόσμος review

Ημέρα Πέμπτη 17/12/2015 και εκεί που περιμένεις να δεις τη νέα ταινία Star Wars: The Force Awakens, μαθαίνεις πως θα κυκλοφορήσει μια εβδομάδα μετά από τις περισσότερες χώρες του κόσμου, λόγω της νέας ταινίας του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, «Ένας Άλλος Κόσμος». Αφού κάνεις την καρδιά σου πέτρα και το παίρνεις απόφαση πως περίμενες ήδη 10 χρόνια για να ξανά δεις Star Wars στον κινηματογράφο, σκέφτεσαι «τόσο καιρό περίμενα, άλλη μια εβδομάδα δεν θα πάθω τίποτα». Οπότε ο Παπακαλιάτης αποτελεί την κινηματογραφική επιλογή της εβδομάδας και η αλήθεια είναι πως δεν το μετάνιωσα καθόλου!

Επιχειρώντας για δεύτερη φορά την τύχη του στη μεγάλη οθόνη, έπειτα το μετριότατο «Αν» που έσπασε τα ελληνικά ταμεία, ο «Ένας Άλλος Κόσμος» μας παρουσιάζει τρεις ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων, καταφέρνοντας να θίξει όλα τα επίκαιρα θέματα που απασχολούν τόσο τη χώρα μας, όσο ολόκληρο τον κόσμο. Οικονομική κρίση, ρατσισμός, ανεργία, κατάθλιψη και μεταναστευτικό πρόβλημα έρχονται αντιμέτωπα με τον έρωτα, με τον Παπακαλιάτη να θέλει να μας δείξει το πόσο αρνητικά και θετικά επηρεάζονται οι άνθρωποι από όλες αυτές τις έννοιες και το πώς αυτές τους κάνουν να φτάνουν σε σημείο να ξεπεράσουν τα όρια τους.

Στη πρώτη ιστορία λοιπόν, έχουμε τη φοιτήτρια Δάφνη (Νίκη Βακάλη), η οποία αφού πέφτει θύμα ληστείας στον δρόμο, σώζεται από τον Σύριο μετανάστη Φάρις (Tawfeek Barhom) και οι δυο τους θα ερωτευτούν παράφορα, αγνοώντας όλα τα εμπόδια. Από την άλλη έχουμε τον 40αρη Γιώργο (Χριστόφορος Παπακαλιάτης), ο οποίος είναι στέλεχος μεγάλης εταιρείας που έχει μπλέξει στα δίχτυα της οικονομικής κρίσης και σαν μην έφτανε το άγχος και η πίεση από τη δουλειά, βρίσκεται εγκλωβισμένος σε έναν προβληματικό γάμο. Όλα όμως θα αλλάξουν όταν θα γνωρίσει τη Σουηδέζα Ελίζ (Andrea Osvárt). Την ίδια στιγμή, έχουμε την παντρεμένη, αλλά δυστυχισμένη νοικοκυρά Μαρία (Μαρία Καβογιάννη), της οποίας η ζωή θα αλλάξει όταν θα γνωρίσει έξω από ένα σουπερμάρκετ τον 65χρονο Γερμανό Σεμπάστιαν (J.K. Simons, ηθοποιάρα!), θίγοντας έτσι τη φράση «ποτέ δεν είναι αργά για έρωτες». Τέλος, έχουμε τον χρεοκοπημένο Αντώνη (Μηνάς Χατζησάββας), ο οποίος πιστεύει πως για τη τύχη της Ελλάδας ευθύνονται οι μετανάστες και αποκτά έντονα ρατσιστικές συμπεριφορές.

Ένας Άλλος Κόσμος review

Το μεγάλο θετικό με τον Παπακαλιάτη βλέποντας την ταινία, είναι το πόσο έχει καταφέρει να βελτιωθεί με το πέρασμα του χρόνου τόσο ως σκηνοθέτης, όσο και ως σεναριογράφος, καθώς βλέποντας τα προβλήματα του «Αν», κατάφερε να δημιουργήσει ένα αρκετά ώριμο φιλμ, με εξαιρετικές ερμηνείες, απόλυτα ισορροπημένο σενάριο και δυνατή σκηνοθεσία. Η ταινία που έχει ως κύριο πρωταγωνιστή τον έρωτα, καταφέρνει να περάσει πολλά θετικά μηνύματα κάνοντας τον θεατή να προβληματιστεί, κρατώντας έτσι ζωντανό το ενδιαφέρον του μέχρι το τέλος της και γιατί όχι να προκαλέσει συγκινήσεις. Το σενάριο της ταινίας μπορεί να μην είναι πρωτότυπο, αλλά είναι σίγουρα επίκαιρο, ενδιαφέρον και εξελίσσεται με σωστό ρυθμό. Η ένταση και οι ανατροπές παίζουν το δικό τους ξεχωριστό ρόλο και καταφέρνουν να δημιουργήσουν αγωνία στον θεατή για την εξέλιξη των ιστοριών, ενώ δεν λείπουν και οι χιουμοριστικές ατάκες των πρωταγωνιστών, κυρίως της Μαρίας Καβογιάννη, που σπάνε τη δραματική ατμόσφαιρα και προκαλούν γέλιο.

Η σκηνοθεσία είναι ικανοποιητική με τον Παπακαλιάτη να καταφέρνει να δημιουργήσει εύκολα και γρήγορα τη μελοδραματική ατμόσφαιρα που απαιτεί η ταινία, ενώ οι εναλλαγές των σκηνών από τη μία ιστορία στην άλλη γίνονται με σωστό και περίτεχνο τρόπο. Πολύ καλές επίσης και οι ερμηνείες των ηθοποιών, με τον οσκαρικό J.Κ. Simons (βλέπε Whiplash) και τη βετεράνο Μαρία Καβογιάννη, να κλέβουν φυσικά την παράσταση με την εξαιρετική ηθοποιία τους και την πολύ καλή χημεία μεταξύ τους. Πολύ καλός επίσης και ο αποθανών Μηνάς Χατζησάββας, ο οποίος στον τελευταίο του ρόλο, έδωσε μια αξιόλογη ερμηνεία.

Ένας Άλλος Κόσμος review

Ο Παπακαλιάτης όμως, για άλλη μια φορά φαίνεται το πόσο έντονα επηρεασμένος είναι με ξένους κινηματογραφιστές και αυτό το δείχνει έχοντας δανειστεί πολλούς τρόπους και τεχνικές. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, άλλωστε ποιος δεν επηρεάζεται από μεγαλύτερους καλλιτέχνες, αλλά ενώ εδώ φαίνεται να γίνεται μια προσπάθεια να δοκιμάσει καινούργια πράγματα (βλέπε τη σκηνή δράσης στο τέλος), θα έπρεπε τουλάχιστον να προσάρμοζε αυτά τα στοιχεία με δικά του στοιχεία και πινελιές, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση είναι ελλιπές. Ένα επίσης κακό με τον Παπακαλιάτη είναι η υπερβολή: Πολλές φορές στην ταινία νιώθεις πως οι καταστάσεις και τα σκηνικά είναι επίτηδες έτσι στημένα με σκοπό να προκαλέσουν πιο έντονα συναισθήματα στους θεατές, κάτι που είναι καλό, άλλα έχει την τάση να χάνει όσον αφορά τον ρεαλισμό.

Γενικά το «Ένας Άλλος Κόσμος» είναι ένα αξιόλογο φιλμ, προσωπικά το καλύτερο που έχω δει τα τελευταία χρόνια από την Ελλάδα, το οποίο θα μπορούσε εύκολα να συγκριθεί με ταινίες του εξωτερικού. Ένα μεγάλο μπράβο στον Χριστόφορο Παπακαλιάτη που δοκιμάζει καινούργια πράγματα και ιδέες, κάνοντάς τον έναν από τους καλύτερους κινηματογραφιστές της Ελλάδος και σίγουρα αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον την επόμενη δημιουργία του. Και αν αργήσαμε να δούμε το Star Wars μια εβδομάδα εξαιτίας του, χαλάλι του!

Εγγραφή σε email Newsletter>

Πες το και στους φίλους σου 😉
ΣΥΝΟΨΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ
τ
6
Ονομάζομαι Παναγιώτης Λειβαδάρος και όπως καταλάβατε είμαι καμένος με τις ταινίες. Από πολύ μικρός ξεκίνησα να πηγαίνω στον κινηματογράφο και γενικά να βλέπω ταινίες, με αποτέλεσμα να αποκτήσω μια ιδιαίτερη αγάπη για αυτές και για το είδος. Αυτή την αγάπη θα προσπαθήσω να μοιραστώ με εσάς και όλοι μαζί να ταξιδέψουμε στον υπέροχο κόσμο του Hollywood!