Joy Review (Κριτική Ταινίας)

Με τον ίδιο πετυχημένο συνδυασμό πρωταγωνιστών από την προηγούμενή του ταινία (Οδηγός Αισιοδοξίας) ο David O. Russel επιστρέφει φέτος στις κινηματογραφικές αίθουσες με την δραματική κομεντί “Joy”. Βασισμένη σε αληθινή ιστορία η ταινία ενσαρκώνει όλο το αμερικάνικο όνειρο. Μια νοικοκυρά της διπλανής πόρτας η οποία καταφέρνει με την ευρηματικότητά της (όλα ξεκινούν από μια θαυματουργή σφουγγαρίστρα) να ξεπεράσει κάθε είδους δυσκολία και να γίνει μια πλούσια και επιτυχημένη επιχειρηματίας.

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Joy Review (Κριτική Ταινίας)
“Για την ιστορία, αυτή είναι η πραγματική Joy Mangano”

Δεν είναι το αίσιο τέλος που σε κερδίζει σ’ αυτή την ταινία. Σημαντικό σε μια ταινία είναι να δοθεί στον θεατή ένα πρόσωπο που θα μπορεί να ταυτιστεί. Και σ’ αυτό ο Russel δεν μας απογοήτευσε ούτε αυτή τη φορά. Προσωπικά οι δουλειές του δεν μου θυμίζουν χολιγουντιανές παραγωγές καθώς αποποιούνται τα κλισέ και δημιουργούν ρεαλιστικές αφηγήσεις.

Στο “Joy” αυτό επιτυγχάνεται χάρη στην άψογη απεικόνιση του οικογενειακού περιβάλλοντος της πρωταγωνίστριας και τις ιδιαίτερες συνθήκες ζωής που απορρέουν από αυτό.

Φανταστείτε λοιπόν ένα σπίτι όπου μένετε με την καταθλιπτική μάνα σας, τον όχι και τόσο υποστηρικτικό πατέρα σας, τον πρώην άνδρα σας (γιατί δεν μπορεί ούτε τον εαυτό του να συντηρήσει), τη γιαγιά σας (η οποία είναι και η μόνη που πιστεύει σε σας) και φυσικά τα παιδιά σας. Αν σε αυτό το πλέγμα προσθέσετε μια ετεροθαλή αδερφή -δεξί χέρι του μπαμπά- που σας υπενθυμίζει συνεχώς πόσο αποτυχημένη είστε και μια πλούσια (με ό,τι κουσούρι αυτό συνεπάγεται) μητριά, τότε έχετε την οικογένεια της Joy. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η ηρωίδα αγωνίζεται να βρει τη θέση της, να ισορροπήσει καταστάσεις και επιτέλους να ακολουθήσει τα όνειρά της. Πόσοι από εμάς δεν έχουμε αισθανθεί τις επιθυμίες μας και τα όνειρα μας να παραγκωνίζονται και τελικά να ξεχνιούνται λόγω των συγκυριών;

Joy Review (Κριτική Ταινίας)

Η Jennifer Lawrence κέρδισε Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία: Καλύτερη Ηθοποιός σε Κωμωδία για αυτό της το ρόλο. Μέσα από μια ευχάριστη και ομαλή σκηνοθετική ροή με κάποια φλάσμπακ που λειτουργούν επεξηγηματικά και υποστηρικτικά ως προς την πλοκή η ίδια καταφέρνει με το ταλέντο της να μεταδώσει τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα της ηρωίδας, ένας ακόμα λόγος που ο θεατής μπορεί να ταυτιστεί. Ωστόσο υπάρχουν και σκηνές συναισθηματικής κορύφωσης που χωλαίνουν εξαιτίας του ανεπαρκούς σεναρίου.

Διαφήμιση
Joy Review (Κριτική Ταινίας)
(Fanfact: Η Jennifer Lawrence έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό Rolling Stones ως «η πιο ταλαντούχα νεαρή ηθοποιός στην Αμερική»)

Ένα σκηνοθετικό φετίχ φαίνεται να είναι και οι σαπουνόπερες, μιας που το πατρικό σπίτι της πρωταγωνίστριας, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το τηλεοπτικό στούντιο μιας σαπουνόπερας, αφού είναι απρόσωπο και χωρίς προσωπικά και οικογενειακά αντικείμενα. Επιπλέον, η μητέρα της ηρωίδας δείχνει να είναι βυθισμένη στον κόσμο της σαπουνόπερας σε βαθμό που όλη της η ζωή περιστρέφεται γύρω από αυτές.

Διαφήμιση

Το ενδιαφέρον σημείο όμως είναι ότι η κόρη της σε αντίθεση με τη δική της παθητικότητα χρησιμοποιεί την ευφυΐα της και το δυναμισμό της καταφέρνοντας να ζήσει μια ζωή τέτοια όπως των ηρωίδων που βλέπει εκείνη στις σαπουνόπερες.

Κλείνοντας εδώ, θα έλεγα πως παρόλο που το “Joy” μπορεί να μην είναι η καλύτερη στιγμή του David O. Russel παραμένει μια ευχάριστη, προσεγμένη ταινία, που μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον του θεατή.

Συντάκτρια: Ζωγραφιά

Newsletter

Με την εγγραφή σας θα δέχεστε κάθε Τετάρτη στις 12:00 όλους τους νέους οδηγούς τεχνολογίας της εβδομάδας στο email σας.

Διαφήμιση

Μένει ακόμη ένα βήμα! Ανοίξτε το email που σας στείλαμε και πατήστε το πλήκτρο για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή σας.

Κάτι πήγε στραβά.

Διαφήμιση
ΣΥΝΟΨΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ
t
6

Αφήστε το σχόλιό σας

Σχολίασε πρώτος!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz