The Hateful Eight Review (κριτική)

Κάθε φορά πριν παρακολουθήσω μια ταινία του Quentin Tarantino, είμαι σίγουρος πως δεν θα δω μια φυσιολογική και συνηθισμένη ταινία σαν όλες τις άλλες. Ο Tarantino κατά καιρούς έχει αποδείξει πως έχει ένα ιδιαίτερο και ιδιότροπο στυλ και πως δεν φοβάται να τραβήξει τα πράγματα μέχρι τα άκρα και αυτό ακριβώς είναι που τον έχει κάνει τόσο ιδιαίτερο και αγαπητό στο κοινό. Μετά τα καταπληκτικά Inglourious Basterds και Django Unchained, έρχεται το όγδοο του φιλμ με τίτλο «The Hateful Eight» (συμβολικός ο αριθμός οκτώ), όπου φυσικά υπάρχουν όλα εκείνα τα στοιχεία του εκκεντρικού σκηνοθέτη που γουστάρουμε να βλέπουμε.

Έχοντας περάσει περίπου 10 χρόνια έπειτα από τον Εμφύλιο Πόλεμο μεταξύ Βόρειων και Νότιων, μια άμαξα διασχίζει τη χιονισμένη περιοχή Wyoming. Επιβάτης της άμαξας ο τρομερός κυνηγός επικηρυγμένων John Ruth (Kurt Russell), γνωστός και ως «Κρεμάλας», ο οποίος έχει αιχμαλωτίσει την Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) και έχει ως προορισμό την πόλη Red Rock για να την παραδώσει στη δικαιοσύνη. Όλα όμως θα αλλάξουν όταν θα ξεσπάσει μια έντονη χιονοθύελλα και όταν στον προορισμό τους θα συναντήσουν τον Ταγματάρχη Marquis Warren (Samuel L Jackson), ο οποίος θεωρούταν ένας από τους πιο ξακουστούς ανθρώπους του πολέμου και τον Chris Mannix (Walton Goggins), ο οποίος ισχυρίζεται πως είναι ο νέος σερίφης της πόλης Red Rock. Μαζί λοιπόν θα βρουν καταφύγιο σε ένα πανδοχείο, όπου θα συναντήσουν και άλλους εκκεντρικούς τύπους, για να συμπληρωθεί η οχτάδα και να αρχίσει το πανηγύρι.

The Hateful Eight Review (κριτική)

Αυτό που κάνει τον Tarantino έναν από τους καλύτερους κινηματογραφιστές, είναι η ευκολία του να δημιουργήσει μία πολύ πλούσια ιστορία και ο τρόπος που καταφέρνει να αναπτύξει όλα της τα κομμάτια με τη πάροδο του χρόνου. Με βασικό θέμα τον φυλετικό ρατσισμό, ο Tarantino μέσα στα πρώτα κιόλας 30 λεπτά της ταινίας, καταφέρνει να στήσει όλο το παρασκήνιο του εμφύλιου πολέμου που επηρεάζει τους πρωταγωνιστές του και να παρουσιάσει πέντε από αυτούς. Οι χαρακτήρες για άλλη μια φορά είναι πολύ ενδιαφέροντες και γρήγορα δένεσαι μαζί τους, ενώ δεν σταματά η ανάπτυξη τους μέχρι το τέλος τη ταινίας. Οι ανατροπές παίζουν το δικό τους ρόλο στην ταινία, η οποία με τη πάροδο του χρόνο θυμίζει περισσότερο «αστυνομικό» θρίλερ μυστηρίου.

Για άλλη μια φορά βλέπουμε τρομερές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές μας, με τον Samuel Jackson να κάνει φυσικά τη διαφορά. Αυτός ο άνθρωπος μόνο με τις εκφράσεις που παίρνει και με τον χαρακτηριστικό τρόπο που μιλάει, καταφέρνει να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού και εδώ πραγματικά δίνει ρέστα. Εξαιρετική επίσης και η Jennifer Leigh στο ρόλο της κρατούμενης, η οποία προσφέρει άφθονο γέλιο με τον ιδιότροπο χαρακτήρα της, όπως φυσικά και ο Kurt Russell που καταφέρνει να αποδώσει άριστα το κύρος και την επιβλητικότητα που απαιτεί ο χαρακτήρας του. O Tim Roth από την άλλη, θυμίζει κάτι περισσότερο από τον χαρακτήρα του Christoph Waltz στο Django Unchained, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είναι καλή η ερμηνεία του.

The Hateful Eight Review (κριτική)

Όσον αφορά τη σκηνοθεσία, ο Tarantino έχει καταφέρει για άλλη μια φορά να αποδώσει άριστα το γουέστερν κλίμα της εποχής. Το κλίμα της ταινίας είναι πολύ βαρύ, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια έντονα ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα στο χώρο, η οποία σε συνδυασμό με την τρομερή μουσική προσφέρει ατελείωτη αγωνία στο κοινό, η οποία κορυφώνεται με τη πάροδο του χρόνου. Φυσικά αυτό το βαρύ κλίμα σπάει συνεχώς, χάρη στις ξεκαρδιστικές και έξυπνες ατάκες των πρωταγωνιστών που προσφέρουν άφθονο γέλιο. Τέλος δεν θα μιλάγαμε για ταινία του Tarantino, αν δεν υπήρχαν οι ατελείωτες ανατροπές και οι έντονα αιματοβαμμένες «splatter» σκηνές δράσης.

Το μόνο αρνητικό του Hateful Eight είναι το γεγονός πως σε κάποια σημεία η ταινία καταντάει αρκετά κουραστική. Υπάρχουν σκηνές που διαρκούν περισσότερη ώρα από όσο θα έπρεπε και άλλες που θα μπορούσαν να κοπούν εντελώς, κάνοντας έτσι τα 187 διάρκειας λεπτά της ταινίας να είναι υπέρ αρκετά. Επίσης οι διάλογοι μερικές φορές είναι επίσης κουραστικοί, καθώς υπάρχουν στιγμές που εξηγούν και υπεραναλύουν πολύ τα πράγματα. Φυσικά όλα αυτά μειώνουν το φιλμ ως σύνολο, καθώς το μυστήριο, η αγωνία και η ένταση παίρνουν συνεχώς τη θέση τους όταν πρέπει.

Συνοπτικά το «Hateful Eight» είναι ένα εξαιρετικό φιλμ που προσφέρει άφθονο μυστήριο, αμέτρητες ανατροπές και έντονη δόση αγωνίας σε όλη τη διάρκεια του. Μπορεί να μην αγγίζει την τελειότητα των Inglourious Basterds και Django Unchained, αλλά σίγουρα αποτελεί μια ακόμα φοβερή δουλειά του Tarantino που σίγουρα θα έχει υποψηφιότητες για Oscar.

Εγγραφή σε email Newsletter>

Πες το και στους φίλους σου 😉
ΣΥΝΟΨΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ
τ
8
Ονομάζομαι Παναγιώτης Λειβαδάρος και όπως καταλάβατε είμαι καμένος με τις ταινίες. Από πολύ μικρός ξεκίνησα να πηγαίνω στον κινηματογράφο και γενικά να βλέπω ταινίες, με αποτέλεσμα να αποκτήσω μια ιδιαίτερη αγάπη για αυτές και για το είδος. Αυτή την αγάπη θα προσπαθήσω να μοιραστώ με εσάς και όλοι μαζί να ταξιδέψουμε στον υπέροχο κόσμο του Hollywood!